कलाकारीचे काही जीन्स असतात का काय माहित?
माझ्या आईकडच्या अनेक
नातेवाईकांत चित्रकलेचे गुण आहेत. म्हणजे माझी आई धरुन चार भावंडं आहेत.
दोन बहिणी आणि दोन भाऊ. चारही भावंडांची मुले चित्रकलेत हुशार आहेत. माझ्या
मोठ्या मामाच्या मोठ्या मुलीचे चित्र लहानपणी कुठेतरी परदेशात वगैरे गेले
होते. छोट्या मामाचा मुलगा दहा-बारा वर्षांचा असतांनाच दिवाळीचे मोठे आणि
सुंदर किल्ले बनवण्यात जिल्ह्यात प्रसिद्ध होता, थर्माकॉलपासून
डिझाइन्स, गणपती बनवणे मी त्याच्याकडून शिकलो होतो. मोठ्या मावशीचा मुलगा
सेट्स डिझाइनिंग, मखर सजावट वगैरे बनवण्यात खूप इनोवेटीव, अजूनही करतो. तो
संशोधक आहेच, शेतकर्यांसाठी लागणारी वेगवेगळी साधने शोधत आहे. मोठ्या
मावशीला चार मुली आणि हा एक मुलगा. तर चारही मुली बर्यापैकी ड्राईंग
स्केचिंग करायच्या. आता ह्यातल्या एका मावसबहिणीची मुलगीही सुंदर स्केचिंग
करते आहे. माझा मोठा मुलगाही चित्रकलेचा वेडा आहे.
संगीताचं अंग
मात्र मला वडिलांकडून मिळालंय. अख्खंच्या अख्खं डांगे कुटूंब गायन वादनात
रंगलेलं असतं. माझे सगळे काका लोक वेगवेगळे लोकगीतांचे प्रकार सादर करतात,
वाद्य वाजवतात, आत्या स्वतःहून कवनं रचून गाणी तयार करते, तिचा स्वतःचा
वाद्यवृंद आहे. असे सगळे आहे. पण हे गाण्याबजावण्याचे वेड दुसर्या पिढीत
मात्र फारसे आलेलेच नाही. मी सोडलो तर आमच्या सर्व चुलतभावंडांत कोणी
गाणं-बजावण्यात इन्टरेस्टेड नाही.
आज आमच्याकडे कोजागिरीचे जागरण
असणार, महालक्ष्मी बसतात आमच्याकडे या तीन दिवसात. आज त्यांचे महाभोजन
असते. त्यानंतर रात्र असते ती भजनांची, पारंपरिक वाद्ये, टाळ, पेटी तबला,
खंजेरी रंगणार. उत्तरोत्तर रात्र चढत जाणार. आत्याच्या पोतडीतून आज नवी
भजनगीते ऐकायला मिळणार.
आणि काही अपरिहार्य कारणामुळे आज पहिल्यांदाच मी नसणार.
(टीपः आमच्याकडे हे सगळे घरगुती असते त्यामुळे कोणतीही कोकलणारी साउंड सिस्टीम नसते, डिजे सारखा त्रास नाही होत बरं का इतरांना.)
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा